Archief voor categorie: Uncategorized

We hebben allemaal onze persoonlijke voorkeuren, zo ook wat betreft de mogelijkheid om prikkels te verwerken. De ene lijkt er niks van te merken terwijl een ander er behoorlijk onder gebukt gaat. HSP(Hoogsensitief persoon), Hoog-sensitief, ADHD, Autisme, het maakt mij niet uit hoe je het wilt noemen maar Veel kinderen en volwassenen hebben er last van. Of beter gezegd hebben ze een afkeer van bepaalde prikkels.

Je ontwijkt drukke ruimtes omdat je het niet fijn vindt om daar aanwezig te zijn.  Je gaat niet naar een bioscoop omdat de muziek te hard is of die wollen kriebeltrui die je de hele tijd afleidt. Allemaal prikkel die we moeten verwerken.

Wanneer ervaar je een prikkelverwerkingsprobleem?

Normaal gesproken heeft je lichaam een natuurlijke filter tussen hoofd en bijzaken. Zo ook bij prikkels. Bij een prikkelverwerkingsprobleem is deze filter niet of verminderd aanwezig. Vaak zelfs is deze volledig overbelast.

Heeft je kind of jij problemen met een of meer van de volgende onderdelen, dan zou het kunnen wijzen op een prikkelverwerkingsprobleem.

  • Moeite met sociale activiteiten.
  • In de omgeving zijn van veel mensen.
  • Concentratie houden op school.
  • Problemen met in slaap komen en/of doorslapen
  • Druk of juist extreem rustig.
  • Moe, hoofdpijn.

Door de overvloed van prikkels ben jij of je kind niet in je element. Je buik doet raar, je hoofd is vol en druk noem maar op. Dan is het van belang om meer te leren over prikkelverwerking.

Overprikkeling

Als persoon met een prikkelverwerkingsprobleem krijg je vele labels opgeplakt. Vaak niet passend maar je zit er wel mee. Waar de meeste mensen “gewoon” in een ruimte kunnen zijn, is het voor hun lastiger. Ze horen de klok, ruiken het poetsmiddel waar de vloer mee is gedaan. Het wasmiddel waar de kleding in is gewassen. Zien de vlieg die door de ruimte vliegt, noem maar op. Vele prikkels waar anderen gewoon geen idee van hebben.

Hoe weet ik of ik een prikkelverwerkingsprobleem heb?

Vaak zegt je onderbuikgevoel je veel. Je “bordje” is snel vol. Je weet dat het niet goed voor je is maar je gaat toch. “Omdat het moet”. Stop met moeten en start met voelen wat goed voelt en nee ik zeg niet dat je alleen maar dingen moet doen waar je blij van wordt, maat zoek die balans. Even veel prikkel en dan ook weer die rust.

De overprikkeling of zelfs onderprikkeling van het brein wordt als stress ervaren. Als je veel stress hebt dan komt je lichaam in een fight/flight modus en verhoogt het de prikkelgevoeligheid……conclusie nog gevoeliger voor prikkels.

Wat kan ik eraan doen?

Helaas raak je een prikkelverwerkingsprobleem niet kwijt. Wel kun je trainen om de prikkelgevoeligheid te verlagen. Dit kan ook door bewust afstand te nemen en je lichaam tot rust te laten komen. Het begint met accepteren dat je het hebt en dan de balans zoeken tussen veel en weinig prikkels. Dit kan door heerlijke boswandelingen en meditatie of diverse therapeutische behandelingen. Op deze website vind je een groot aanbod van alternatieve complementaire behandelvormen. Kijk wat er bij jou past en focus op de goede dingen van prikkel verwerking.

Liefs Yvonne Tiesen

Het einde van het jaar is altijd een mooie gelegenheid om terug te blikken, maar ook zeker om vooruit te kijken.

Terugblik

Het afgelopen jaar was een jaar van bezinning. Een jaar waarin we ons allemaal meer en meer beseffen dat gezondheid en geluk niet afhangen van materie, maar dat we ons gelukkig voelen in de natuur. Je bent misschien meer naar binnen gekeerd en hebt je afgevraagd waar je blij van wordt en waar niet van. Dit kan geresulteerd hebben in keuzes. Om ons heen gebeurt er veel en de kunst is om dicht bij jezelf te blijven, om je af te stemmen op jouw eigen natuur. En daar ligt ook de weg naar natuurlijke gezondheid, mogelijk een nieuwe weg.

Als wij terugkijken op de afgelopen 4 jaar dan heeft Natuurlijk Gezond Noord Limburg (NGNL) zich op een natuurlijke manier ontwikkeld en een krachtige basis gevormd, als vruchtbare bodem. Een vruchtbare bodem, die belangrijk is voor ontkiemen, groei en ontwikkeling. Aan de ene kant is dat de aangesloten professional met zijn onderneming die mag gaan groeien. En aan de andere kant mag bij jouzelf de bewustwording gaan ontkiemen om zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen gezondheid of die van je (huis)dier.

Vooruitblik

Kijkend naar de toekomst zoeken we jou! Jij die op zoek is naar een natuurlijke manier om te werken  aan gezondheid, bewustwording en persoonlijke ontwikkeling. Wij staan je graag bij bij het nemen van de regie over je gezondheid. Er is namelijk niemand anders verantwoordelijk voor wat je doet en wat je eet dan jijzelf. Er is ook niemand anders die voelt wat jij voelt en dat mag je ook serieus nemen. Klachten en pijntjes zijn er niet voor niets. Ze geven je aan dat je keuzes mag gaan maken en veranderingen mag aanbrengen zodat de klachten en pijntjes verminderen.

Onze aangesloten professionals bieden een luisterend oor, gaan op zoek naar de oorzaak van de klacht en passen diverse therapievormen toe om de pijntjes dragelijk te maken.

Wij gaan jou meer en meer informeren over de diverse therapievormen en praktijken in de regio op social media, in de plaatselijke krantjes, bij Natuurwijzer en op onze website. De website biedt een mooi overzicht van het aanbod in de regio waar je zelf een keuze uit mag maken bij wie jij een klik voelt.

Nieuw begin

Om ons gevoel en onze boodschap kracht bij te zetten hebben we het afgelopen jaar hard gewerkt aan een nieuw logo, nieuwe huisstijl en een nieuwe website. We zijn klaar om de wijde wereld in te gaan en ons overal met trots te laten zien.

Ons nieuwe logo laat zo mooi zien dat uit de verbinding van professional en cliënt een zaadje wordt geplant van bewustwording waaruit groei en ontwikkeling mag ontstaan! Dat voelt als een nieuw begin van waaruit jij en ook wij ons kunnen blijven ontwikkelen.

 

Ik wens jou een mooi nieuw begin!

Liefs Marike van Eijs (initiatiefnemer en voorzitter NGNL)

“Kijk diep in de natuur en dan zul je alles beter begrijpen- Einstein”

We stappen door het houten klaphekje, om een open heidevlakte toe te treden. Ze heeft me net vertelt dat ze zo ongedurig is in deze tijd, terwijl we het bosgedeelte verlaten. Ze voelt zich onbegrepen en is neerslachtig. Donkere wolken omsluiten ons en de lucht voelt koud aan. Eerder die ochtend vroeg ze nog of we onze afspraak voor wandelcoaching niet beter konden verplaatsen; regen werd namelijk voorspeld. “Meestal valt het wel mee,” antwoord ik, “trek een waterdichte of warme jas aan; bovendien kan nat worden soms ook iets betekenen en opleveren.”

“Wandelen is het beste medicijn-Hippocrates”

Ze ziet er bleek uit, haar ogen staan mat. Terwijl we stilstaan en de wijdsheid in ons opnemen, breekt daar ineens de zon door. Enkele stralen vallen links van ons op de grond. “Kijk eens hier”, zeg ik, want zij staat van me afgedraaid, de andere kant uitstarend. Tranen schieten in haar ogen, en een glimlach verschijnt op haar gezicht. “Wat goed dat toch nog steeds de zon schijnt,” zegt ze. De zon breekt nog verder door, we komen volop in het licht te staan. We strekken onze armen uit, rechten onze rug en laten ons opwarmen door dit aangename en onverwachtse moment. “Ik mag meer vertrouwen hebben in die zon, in mijn leven, en rustiger aandoen”, stelt ze zodra we verder wandelen.

“Achter de wolken schijnt de zon…”

Dan vertelt ze hoe een opmerking van een goede vriend haar ten diepste geraakt heeft. Hoe anders en vernederend zijn reactie was, dan de steun die ze verwachte. Hoe pijnlijk en teleurstellend het voelt, om dit ervaren. Op dat moment begint het te regenen. We kijken omhoog; naar hoe de regendruppels op ons neerkomen. Ze vertelt meer over haar verleden, dat ze weinig plezier beleefde als kind. Terwijl we flink doorstappen in deze lichte regen, voelt ze zich steeds beroerder en misselijker. We staan opnieuw stil, nu bij een poel. De lucht is inmiddels opgeklaard en de zon schijnt volop in het water, het licht weerkaatst, vogeltjes fladderen over ons heen, tjilpend. We blijven er een poos staan, in stilte, laten dit moment met veel zonnewarmte en gevoelens op ons inwerken.

Na regen komt zonneschijn…”

Haar misselijkheid trekt weg en we vervolgen ons pad verder. Ze deelt haar inzicht dat haar ziekmakend gevoel te maken heeft met de opmerking van haar vriend en het oprakelen van vroeger. Ook ziet ze in dat ze te snel vooruit wil, dat ze wil dat iedereen ook weet wat zij heeft meegemaakt en nu voelt. Hoe hard ze continue werkt en klaar staat voor iedereen. Dat ze eigenlijk ook ontzettend moe is. Ze beseft dat ze nu meer rustiger aan mag doen en genieten van momenten die er wel zijn, zoals deze zonnestralen die in deze wandeling ons toevallen. Uiteindelijk voelt ze zich meer opgeladen. Als we afscheid nemen bij de parkeerplaats, barst een zware regenbui ineens los. We lachen erom; “wat fijn dat we deze wandeling wel vanmiddag gedaan hebben”, zegt ze en ze oogt stralender, meer ontspannen en met energie, als ze vertrekt.

 “De natuur als spiegel…”

Onderweg terug naar huis, bedenk ik me welke bijzondere handreikingen de natuur zo vaak treffend inzet tijdens wandelcoaching. Soms zijn het kleuren, vormen of geuren, dan weer dieren, of zoals vandaag de afwisseling in het weer. Elke keer komt datgene voorbij, waaraan behoefte is, om tot een diepgaand openhartig gesprek te komen.

Hartelijke Grote, Edith Camps